W dniu 15.07.2009r grupa hodowców ryb z województwa świętokrzyskiego podjęła inicjatywę powołania stowarzyszenia pod nazwą „Świętokrzyski karp tradycyjny”. Stowarzyszenie skupia gospodarstwa rybackie  silnie zróżnicowane pod względem powierzchni i potencjału produkcyjnego. To co jest wspólne dla wszystkich gospodarstw to dążenie do zachowania tradycyjnych metod hodowli karpia. Ważna jest technologia chowu zgodna z wieloletnią tradycją, ale przede wszystkim sposób żywienia. Założenia statutowe zakładają dokarmianie karpia paszami sztucznymi tylko w pierwszym roku chowu w ograniczonej ilości, a ryba handlowa jest karmiona wyłącznie paszami zbożowymi. Taki sposób karmienia, który zakłada głównie wykorzystanie pokarmu naturalnego uzupełnianego paszami zbożowymi daje możliwość uzyskania smaku zbliżonego do walorów karpi hodowanych przed laty. Niemniej ważna dla hodowli i jakości mięsa jest czysta woda, której w województwie świętokrzyskim nie brakuje. Na szczęście stawy są często położone w górnym biegu cieków na terenach odludnych i dlatego korzystają z wód słabo zanieczyszczonych. Chcąc wykorzystać te wszystkie atuty i przygotowując swoje stawy w przyszłości do produkcji ekologicznej hodowcy uznali za słuszne potrzebę stowarzyszenia się wokół wspólnej sprawy. Nie zamierzają osiągać maksymalnych obsad i rekordowych odłowów, lecz dostrzegli swoje miejsce i szansę w powrocie do natury i ekologii. Położenie gospodarstw oraz ich potencjał produkcyjnych sugeruje poszukiwać klienta niszowego, dla którego możliwość złowienia ryby w gospodarstwie oraz wypoczynek na łonie natury jest wartością nadrzędną. Większość hodowców zamierza uczestniczyć w programach wodnośrodowiskowych, które  obligują gospodarstwa do przestrzegania wielu przepisów sanitarnych i weterynaryjnych.

            Na zakończenie pragnę zapewnić, że gospodarstwa skupione w stowarzyszeniu „Świętokrzyski karp tradycyjny” dają gwarancję miłego spędzenia czasu wśród pięknych krajobrazów, a jeśli Państwo zgłodniejecie to po zjedzeniu potraw z karpia poczujecie siłę i wigor tak typowy dla naszych przodków.